كنار میز كارم در طبقه پنجم فرهنگستان هنر، پنجرهای
ست كه هر روز گسترهی بخشی از تهران را به من نشان میدهد. میز من در كنار این
پنجره جوری قرار گرفته كه كافی ست سر بچرخانم تا از ورای آن به شهر نگاه كنم.
اغلب كه سرم خلوت میشود آهنگ تهران تهران رضا یزدانی را در رایانه روشن میكنم
همزمان به تهران نگاه میكنم: اگه عاشقت نبودم، پا نمیداد این ترانه... این پنجره رو خیلی دوست دارم. تقریبا همیشه كركرهش
بالاست و حتی زمانی كه نور خورشید ازش میتابد به مانیتور رایانهم و تصویرش را
مختل میكند هم كركره را پایین نمیكشم. چهار فصل تهران از اینجا دیدن دارد؛
تابستان كه خورشید آتش روی شهر میپاشد، بهار و پاییز وفتی تهران خیس بارون است و
وقتی برف زمستانی عین پنبه روی تهران میریزد و سفیدش میكند. 
- برچسب ها:فرهنگستان هنر ،ولی عصر ،تهران ،شهر من ،

گروه هنری پارین پس از اتمام اولین نمایشگاه-
فروشگاه آثار هنری که از تاریخ 5 مرداد تا 5 آبان امسال در مجموعه پذیرایی-فرهنگی نعنا برپا بود،
قصد برگذاری دومین نمایشگاه فصلی خود را دارد.لذا بدینوسیله از تمامی هنرمندان عرصه
تجسمی کشور دعوت می کند در نمایشگاه-فروشگاه این گروه شرکت کنند. علاقه مندان برای نمایش آثار خود می توانند
تصویر آثار خود را تا 10 روز پس از انتشار این فراخوان برای این گروه ارسال نمایند. کارشناسان معتمد پارین پس از بازبینی آثار اقدام به
انتخاب آنها جهت حضور در این نمایشگاه خواهند کرد. گفتنی است این آثار با قیمت توافقی بین
هنرمندان و گروه پارین در مجموعه پذیرایی-فرهنگی نعنا به معرض نمایش و فروش گذاشته خواهد شد و در
صورت فروش اثر، مبلغ، منهای 30% سهم پارین و نعنا، در انتهای فصل به هنرمندان
پرداخت خواهد شد. آثار با موضوع بهار در اولویت انتخاب هیات
کارشناسی جهت فصل پاییز-زمستان خواهند بود. علاقمندان برای تماس با گروه پارین می توانند از روشهای زیر استفاده کنند: تماس با تلفن +98912-1484481 ارسال ایمیل paryngroup@gmail.com صفحه فیس بوک گروه http://www.facebook.com/ParynGroup
- برچسب ها:پارین ،گروه هنری پارین ،رستوران نعنا ،فراخوان ،نمایشگاه - فروشگاه آثار هنری ،
مراسم
دهمین سالگرد تاسیس انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر ایران با تقدیر
از داوود رشیدی، مهدی هاشمی ، فرشید ابراهیمیان ،بهروز غریبپور و مجید
رضائیان با تجلیل از گروه هنری «مكتب تهران» به سرپرستی جلال تهرانی
برگزار شد.
به گزارش خبرنگار بخش
تئاتر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،در این برنامه كه عصر روز گذشته ـ
هفتم مهرماه ـ در تالار «ایوان شمس» برگزار شد، احمدرضا احمدی از داوود
رشیدی تقدیر كرد.
تقدیر احمدرضا احمدی از داود رشیدی
احمدرضا احمدی در متنی كه برای
این تقدیر نوشته بود به خاطراتی از رشیدی، مهدی هاشمی و غریبپور پرداخت و
گفت: داوود رشیدی ما را با تئاتر جهانی آشنا كرد و بهروز غریبپور
ویرانهها را به مكانهای هنری زیبا تبدیل كرد. 
- برچسب ها:انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر ،ده سال ،جشن ،داود رشیدی ،مهدی هاشمی ،فرشید ابراهیمیان ،بهروز غریبیان ،آزاده سهرابی ،جلال تهرانی ،رضا گوران ،حمید پورآذری ،گلاب آدینه ،احمدرضا احمدی ،ایرج راد ،
- دنبالک ها:ایسنا ،
هیات داوران دهمین مسابقه مطبوعاتی انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر بیانیه خود را منتشر کرد.
بر اساس اعلام این انجمن، هیات داوران متشکل از دکتر مجید رضائیان (روزنامه
نگار و مدرس ارتباطات)، دکتر حمید رضا مدقق (منتقد و مدرس ارتباطات)، دکتر
اردشیر صالح پور (پژوهشگر و مدرس تئاتر) با همراهی و مشاوره “مسعود پاکدل”
در بخش داوری عکس، بیانیه خود را منتشر و در دسترس عموم قرار داد.
متن کامل این بیانیه بدین شرح است:
“یکم- آزادی که “بیان” می شود، ما به«صحنه» میآییم تا تنفس کنیم و بر نمای
صحنه آزادی، رنگ باران و بر قلب های مخاطبان، نقش ایمان زنیم.
- برچسب ها:انجمن منتقدان خانه تئاتر ،خانه تئاتر ،داوران ،
- دنبالک ها:سایت انجمن ،
گفتگو
با بهزاد مرتضوی عضو هیئت موسس گروه هنری پارین: هنر
را نزد مردم می بریم بهزاد مرتضوی
دانش آموخته رشته تئاتر است و در كارنامه خود تجربه آثار متعددی در این زمینه را
نیز به همراه دارد. او از سال 1376 وارد عرصه مطبوعاتی شد و در روزنامهها و
نشریات بسیاری مشغول به كار بود. آخرین سمت وی در مطبوعات سردبیری ماهنامه هنری
آینه خیال بوده است. مرتضوی و دوستانش اخیرا در یك رستوران اقدام به نمایش و فروش
آثار هنری نموده و به همراه چند هنرمند دیگر گروهی با نام «پارین» را تاسیس كرده
اند كه دغدغهاش رونق اقتصاد هنر است؛ چیزی كه خود می گوید سالهای سال فكرش را
مشغول كرده بود: -
این كه مسائل
اقتصادی هنر دغدغه شما بوده حقیقت است؟ بله. من چون تئاتری
هستم و در هنر تئاتر همیشه دغدغههای مالی حرف اول را می زند، آرزوی استقلال مالی
در تئاتر همیشه دلمشغولیام بوده. همیشه آرزو داشتم پولی داشتم و به جای خرید خانه
و ویلا و اتومبیل گرانقیمت، یك سالن كوچك تئاتر می خریدم و بی منت نهادهای دولتی
آثار دلخواه م را روی صحنه می بردم و از دوستان دیگر هم دعوت می كردم در سالن من
به اجراهای خاص خود بپردازند. بعد از ورودم به مشاغل دیگر كه باعث نزدیكی من به
هنرهای تجسمی شد، این دلمشغولی گسترش پیدا كرد و وارد این حوزه هم شد. -
پس پارین به
نوعی بازتاب این دغدغه چند ساله شماست. دقیقا. این
فكر از زمانی شروع شد كه از طرف دوست چندین سالهم اشكان خطیبی به رستوران تازه
تاسیس شدهاش، نعنا دعوت شدم و از تمام مجموعه بازدید كردم. آنجا یك اثر از استاد
خسروجردی روی دیوار بود كه بد جوری جلوه می كرد؛ آنقدر كه دلم خواست آن اثر را
داشته باشم. همان جا این فكر در ذهنم جرقه زد كه وقتی حضور یك اثر هنری در آن محیط
غیر هنری آنقدر روی من تاثیر می گذارد، چرا برای بقیه این طور نباشد. بعد هم به
فكر دیگر اماكن عمومی افتادم و آنقدر با این فكر در ذهنم بازی كردم كه كمی پخته و
اجرایی تر شد. چون تئاتری هم هستم و به كار گروهی اعتقاد دارم، بلافاصله با چند تن
از دوستان هنرمند و همفكرم كه در دیگر رشتههای هنری مشغول به كار هستند همفكری
كردیم و گروه پا گرفت. -
مانیفست گروه
بر چه اساسی ست؟ پارین در
مرحله اول معتقد به رونق اقتصادی هنری است. ما معتقدیم گر چه دولت موظف به تزریق
بودجه در اقتصاد هنر و كمك به هنر و هنرمند است، اما هنر باید بتواند به صورت
اقتصاد آزاد چرخش مالی داشته باشد. اتفاقی كه برای هنر هفتم، حتی در كشور ما كه
اقتصادی كاملا دولتی دارد، افتاده با همهی مشكلاتش اتفاق خوبی است. ورود بخش
خصوصی به عرصه سینما باعث رونق بیشتر شده و خوشبختانه هنرمندان سینما هم كمتر با
مشكلات مالی مواجه هستند. گروه پارین
معتقد است در عرصه هنرهای تجسمی نوعی كوتاهی، چه از جانب دولت، چه هنرمند و چه
گالری داران صورت گرفته كه باعث شده اقبال و مشاركت مردم در این عرصه از بین برود.
باز به سینما برمی گردم؛ در سینمای ایران قسمت اعظم درآمد و بازده مالی از فروش
بلیط تامین می شود كه حاصل اقبال و مشاركت مردم در استفاده از یك اثر هنری ست. اما
در عرصه هنرهای تجسمی چند در صد از گردش پول از جانب شهروندان صورت می گیرد؟ اصولا
چند درصد مردم ما به گالریها می روند؟ چقدر از سبد اقتصادی سالیانه خانوادهها به
خرید آثار هنری اختصاص دارد؟...
- برچسب ها:رستوران نعنا ،گروه پارین ،بهزاد مرتضوی ،فروش آثار هنری ،
حركت جدید بخش
خصوصی برای رونق اقتصادی هنر مقوله اقتصاد
هنر كه یكی از مشكلات همیشگی هنر در ایران بوده از جمله مواردی است كه به نتیجه
رسیدنش موجب رشد كمی و كیفی هنر كشور خواهد شد. با توجه به اقتصاد دولتی كشور كه
گویا با همه شعارها و پیام ها قرار نیست به اقتصاد آزاد بیانجامد این گونه بر می
آید كه مسئولین كماكان همین نسخه را برای هنر هم پیچیده اند. گر چه بسیار مقالات
در این باره نوشته و بسیار سمینارها برگزار شده، اما از آنجا كه پس از سخن گفتن
زمان عمل كردن می رسد و اصولا ما خیلی اهل عمل نیستیم، برای حل این مشكل هنوز
سرجای اول هستیم. اما یكی از
مواردی كه از تمامی این مقالات و سمینارها حاصل شده این است كه ورود بخش خصوصی به
این عرصه راهگشاست و می تواند حلال برخی از مشكلات باشد. در دیگر نقاط دنیا هم
گرچه دولتها طبق وظیفه به هنر و هنرمند كمك می كنند، اما چرخش اصلی اقتصاد هنر در
دست بخش خصوصیست. اما همین عدم مشاركت بخش خصوصی كشورمان در مقوله اقتصاد هنر
حلقه مفقوده این معضل در ایران است. اما غرض از
نوشتن این یادداشت خبری بود كه نه در مطبوعات، بلكه در میان برخی هنرمندان پخش شد
مبنی براینكه گروهی به نام «گروه هنری پارین» كه گویا گروهی آزاد از هنرمندان رشتههای
مختلف است، اقدام به برگزاری نمایشگاه و فروش آثار هنری در یكی از رستورانهای
خارج از شهر(رستوران نعنا) كرده كه مورد استقبال قرار گرفته است. در واقع دو
مجموعه از بخش خصوصی دست به دست هم دادهاند تا یك حركت فرهنگی راه بیاندازند. از
قرار معلوم جمعی از هنرمندان پیشكسوت و جوان هم از آن حمایت كرده و آثار خود را در
اختیار گروه قرار داده اند. در میان بیست و اندی هنرمند این نمایشگاه نامهایی چون
بیژن نعمتی شریف(مجسمه ساز)، حسین نوروزی(خطاط و گرافیست)، مهران زمانی(نقاش و
گرافیست)، اكرم خطیبی(نگارگر)، حسن حاضر مشار(هنرمند خودآموخته) و غیره هم حضور
دارند كه نشان از غنای نمایشگاه دارد. این گروه كه دغدغهاش رونق اقتصادی هنر است
معتقد است برای مردمی كه به هر دلیل به گالریها مراجعه نمی كنند، باید آثار را
نزد آنها برد و برای این مقصود چه جایی بهتر از رستوران.در یكی از مانیفستهای پارین كه در یكی از جوامع مجازی قید شده آمده است
كه:«از نظر ما شهروندان ناآشنا با هنر، اگر اثر
هنری، زیبایی و تاثیر مثبت آن در محیط هایی به جز گالری ها و مکان های هنری ببینند
در سبد سالانه خانه خود جایی برای خرید آثار هنری قرار می دهند؛ بنابراین ما در
اولین قدم آثار هنری را به رستوران می بریم تا هم محیط زیبا و دلنشینی برای صرف غذا
فراهم کنیم، هم تاثیرگذاری هنر را در محیط های غیر هنری نشان دهیم...».
طبیعی است كه این اقدام در بدو تولد خود به سر می برد و نیازمند صیغل
خوردن و آب دیده شدن است. برخی هنرمندان انتقال اثر هنری به مكانهای عمومی چون
رستوران را صحیح نمی دانند و معتقد هستند كه نوعی بی احترامی به اثر محسوب میشود.
عدهای دیگر هم جای اثر هنری را علاوه بر موزهها، در منازل مردم و مكانهای عمومی
می دانند و معتقدند هنر باید در معرض دید همگان باشد و متعلق به طیف خاصی نیست.
با تمام نقدها و تفسیرها، به نظر میرسد نفس این حركت، درست است و باید به
برگزار كنندگان آن فرصت داد تا در حین اجرا اشتباهات خود را تصحیح كنند. مسئولین و
دولتمردان هم باید حركت جدید بخش خصوصی به این عرصه را كه قبلا توسط گالریها
انجام می شده را به فال نیك بگیرند و از موانع سر راه این حركت بكاهند. وظیفه
اهالی مطبوعات و جراید هم این است كه در اطلاع رسانی آن بكوشند تا این حركت هم در
زمره اقداماتی قرار نگیرد كه در نیمه راه، رها و عطایش به لقایش بخشیده شود.
تبلیغات
